Sanatın büyülü dünyasında farklı sesler, renkler ve dokular bir araya gelirken, İrena Posner adı da kendine özgü bir anlam taşıyor. Mermerden modern formlara uzanan heykeltıraşlık geleneğinde, Posner adı özgün bir kadın sesini temsil ediyor. İşte bu eşsiz perspektifle gerçekleştirdiğim röportaj, sanatın ve yaşamın derinliklerine dokunma çabasını yansıtıyor. İrena Posner’ın gözünden dünyaya bakarken, sadece sanatın değil, aynı zamanda insan deneyiminin zenginliğine dair yeni bir bakış açısı sunuyor
Okuyucularımıza kısaca kendinizden bahseder misiniz?
Carrara ve Londra arasında çalışan bir sanatçıyım. Birkaç yıldır taşla çalışıyorum ve özellikle doğrudan oyma ile ilgileniyorum. Başlangıç noktası her zaman belirli bir projeye rehberlik eden bir hikaye veya bir konsept tarafından yönlendirilir. Oymaya başladığımda, formların neye benzeyeceğine ve ölçeğine dair net bir resme sahip olduğum için nispeten hızlı çalışıyorum. Çizimler bana yol gösteriyor ve yontarken yaklaşımımı sık sık geliştiriyorum. Örneğin, köpek heykelleri yaparken, vücudun çeşitli kısımlarını yontarken anatomileri hakkında bilgi edindim.
Heykeltıraşlık kariyerinize nasıl başladınız? Sanatla ilgilenmeye ne zaman ve nasıl karar verdiniz?
Ressam olarak başladım ve yavaş yavaş heykeltıraşlığa geçtim. Eski resimlerime baktığımda her zaman renkten çok biçimle ilgilendiğimi düşünüyorum. Sanırım tuvalin iki boyutlu düzlemi tarafından biraz kısıtlanmış hissediyordum. Ayrıca oldukça hızlı çalışıyorum, bu yüzden resimleri çok çabuk bitiriyordum, ancak taşla çalışmaya başladığımda hızıma ve ritmime uygun mükemmel bir malzeme buldum.
Yaratıcı sürecinizi nasıl besliyorsunuz? Sizi heykel yapmaya yönlendiren ilham kaynakları nelerdir?
Korkmadan yaklaşmanız ve sonucun ne olacağı konusunda çok fazla endişelenmemeniz gerekiyor. Filmlerden, kitaplardan, Carrara gibi yaratıcı yerlerde bulunmaktan ilham alıyorum, farklı şeyler üzerinde çalışan birçok insan görüyorsunuz, kendinizi yeni süreçlere ve çalışma biçimlerine açıyorsunuz. Çok sayıda sergi izliyorum, müzelere gidiyorum. Diğer sanatçı ve yazarlarla konuşmak da önemli.
Heykellerinizde kullandığınız mermeri seçerken nelere dikkat ediyorsunuz? Hangi mermeri tercih ediyorsunuz ve neden?
Bu harika bir soru. Taş seçimi sürecin en heyecan verici kısımlarından biri. Taş ocaklarında ve taş bahçelerinde devasa taşların arasında yürümeyi seviyorum, acaba şu ya da bu parçayla bir şey yapabilir miyim diye düşünüyorum. Carrara mermerini seçerken normalde sıcak tonları ve koyu sarı ya da altın rengi damarları olan daha beyaz bir taş arıyorum. Bu çalışmak için çok güzel bir taş. Diğer taş türlerine kıyasla gerçekten tutarlı ve şaşırtıcı derecede yumuşak, neredeyse doğal bir malzemeyle çalıştığınızı unutuyorsunuz. Farklı taş türleriyle çalışmayı seviyorum. Yakın zamanda Pakistan’dan bir parça sarı oniks satın aldım. Daha önce onunla çalışmamıştım, ancak malzemenin yarı saydam kalitesini seviyorum, ancak oymanın zor olduğunu duydum.
Heykellerinizde genellikle hangi temaları ve duyguları ifade etmeye çalışıyorsunuz? İzleyiciye iletmek istediğiniz belirli bir mesaj veya duygu var mı?
Kamusal durumu keşfetmekle ilgileniyorum. Bu genellikle hayvan formları üzerinden gerçekleşiyor. Bence aramızda o kadar güçlü bir bağ var ki, genellikle hayvan aracılığıyla içimizdeki bir şeyi görüyoruz.
Çalışmalarımda mizahı kullanmayı da seviyorum. Bence malzemenin tarihsel ağırlığı ve ölümsüzlük ve sonsuzlukla olan sembolizmi göz önüne alındığında, bu konudan sapmaya ve bu nitelikleri altüst etmeye başladığınız anda, ilginç bir şeye dokunduğunuzu fark ediyorsunuz. Mermer heykel söz konusu olduğunda, konu her zaman malzemenin değerine ve tarihine doğru gidiyor.
Heykeltıraş bir kadın olmanın zorlukları ve kolaylıkları nelerdir? Sektördeki kadın sayısını ve etkinliğini artırmak için neler yapılmalı?
İş kirli, ağır ve tehlikeli olduğu için taşla çalışan çok fazla kadın yok. Atölyedeki meslektaşlarımın çoğu erkek. Yaratıcı çalışmalarımda daha fazla kız çocuğunu ve genç kadını heykeli denemeye teşvik etmeye odaklanmaya çalışıyorum. Yaz boyunca İngiltere’de bir dizi taş oyma atölyesi yürüttüm ve sanırım kızlar beni oyma yaparken gördüklerinde kendileri de denemek için daha istekli hissediyorlar. Ve işte her şey böyle başlıyor!
Sanat yolculuğunuzdaki hangi projeler ve hedefler sizi heyecanlandırıyor? Yakın gelecekte neler yapmayı planlıyorsunuz?
Kamu projeleri üzerinde çalışmayı seviyorum. Sanırım heykeli sevmemin nedenlerinden biri galeri duvarlarının ötesine geçebilmesi. Dışarıda açık alanlarda var olabilir ve doğayla sohbet edebilir. Gelecekte kesinlikle daha fazla kamusal çalışma yapmak istiyorum.
En sevdiğiniz 3 projenizin isimlerini ve özelliklerini paylaşabilir misiniz?
Harlow Sculpture Town’daki en son kamu işimin bir parçası olarak 2,5 metrelik bir kireçtaşı bloğu oydum. Heykel üzerinde yerel parkta çalıştım ve aynı zamanda bir dizi taş oyma atölyesi yürüttüm. Eseri yaparken halkla kurduğum etkileşimden gerçekten keyif aldım. Sanatın insanları içine çekmek ve sohbet başlatmak gibi sihirli bir gücü olduğunu düşünüyorum. Bir heykel üzerinde elle çalışan birini görmeye alışık olmadıkları için halk için ilginç bir görüntü olduğumu düşünüyorum. Eser parkta kalacak ve umarım gelecek yıllarda o anların tüm hatıralarını koruyacak. Bu oldukça özel ve alçakgönüllü bir his. İngiltere’de yaklaşık 3 metre boyunda taş ve çelik bir yapı (Fable Tree) olan özel bir iş üzerinde çalışmaktan da keyif aldım. Eserin manzaraya nasıl oturacağını ve parçaların nasıl bir araya geleceğini belirlemek projenin en sevdiğim kısımlarından biriydi.
Heykelde zaman ve şimdiki zamana dair büyük bir farkındalık var. Kamusal heykeller için, bir heykelin bir çizimden ortaya çıkması yaklaşık 10-12 ay sürer, ancak masamda karalama yaparken, herhangi bir sorumluluğu olmayan eğlenceli, basit bir aktivite gibi geliyor. O anda her şey mümkün ve bu bir sanatçı olarak içinde bulunulabilecek en iyi kafa yapısı. Lojistiği veya neyin mümkün olduğunu düşünmeden bir şeyler hayal etmeyi seviyorum ve kendime ve sürecin kendi kendine işleyeceğine inanıyorum. Zor bir iş, yol boyunca pek çok lojistik husus var, ancak bir heykeli bitirdiğimde, geri adım atıp ona baktığımda, kendinizden daha büyük bir şey yapmanın mümkün olduğunu fark ediyorum.
+90 532 585 51 95
+90 532 585 51 95