”Eskiyi yeniden ve eskiden yapıldığı gibi yapmaya çalışıyoruz”
100 yıllık bir serüveni olan bu işin ilk başlaması ise Antakya Fransız işgali altındayken oluyor. Asaf Özalp bu serüvenin başlangıcını şu sözlerle anlatıyor: ”Antakya Fransız işgali altında iken Fransızlar bölgedeki antik eserleri toplayıp ülkeden götürmeye çalışıyor. Dedem Fransızların bu merakını görüp bölgede gördüğü küçük ölçekli heykellerin benzerlerini yapmaya başlıyor. Bu ürünler Fransızların da dikkatini çekiyor ve onlardan talep görüyor. Antik çalışmaların hikâyesi böyle başlıyor. Bu işi devam ettirmemizin ikinci bir nedeni ise, dünyada bu şekilde çalışan başka bir atölyenin olmamasıdır. Genelde alçı veya polyester ile antik ürünlerin replikaları yapılıyor fakat bunu mermer ve benzeri taşlardan tamamen el işçiliği ile yapan başka bir atölye yok. Eskiyi yeniden ve eskiden yapıldığı gibi yapmaya çalışıyoruz.”

Doğa sanatının insan sanatı ile buluşması
Asaf Özalp’in merkez atölyesi Hatay/Antakya’da bulunuyor. Antalya’da ise bir butik atölye mevcut. Eserlerini genel olarak mermer ile yapan heykeltıraş, kalker kökenli taşlar ile beraber serpantin, turkuaz gibi işlenebilir bütün taşları da kullanıyor. Özellikle şeffaf mermerlere karşı bir hayranlığı olduğunu belirten Özalp bu hayranlığı için, ”Işık ile doğal taş dokusunun buluşması bu taşlara farklı bir sanatsal açı katıyor. Doğa sanatının insan sanatı ile buluşması gibi” diyor.

Atık mermerleri değerlendiriyor
Özellikle bölgede faaliyet gösteren mermer işletmelerinin atık mermerlerinden faydalandıklarını söyleyen Asaf Özalp, bu sayede bu mermerlerin atılmak yerine değerlendirildiğinin altını çiziyor. Bu taşların bir diğer özelliğinin ise geometrik yapıda olmamaları yani her birinin ayrı bir şekli olduğunu belirten heykeltıraş, ”Bu sayede sadece taşı sanata değil, sanatı da o taşa uyumlayıp o taşın şeklinden ilham alıp ona uygun heykelleri yapıyoruz. Yani taşın şekli bir nevi yol gösteriyor. Taş ne olmak istediğini size söylüyor” diyor.

Antik dönemde kullanılan teknikler ile üretim
Asaf Özalp ve babası Abdullah Özalp’in eserleri yaparken kullandıkları teknik ise, tamamen antik dönemde kullanılan teknikler ile aynı. El işi ve el gücüne dayalı teknikler. Tabii ki bazı aşamalarda modern aletlerden de faydalandıkları oluyor. Ancak çoğu zaman çekiç, keski, bıçak gibi daha geleneksel alet ve ekipmanlar kullanıyorlar. Heykel dışında mozaik de yapan Asaf Özalp, mozaik yapım süreciyle ilgili ise şu detayları anlatıyor: ”Mozaik yapımı zaman isteyen bir süreç. Bir metrekare mozaikte yaklaşık 10 bin parça taş kullanıyoruz. Gerekli zaman verilir ise büyük ölçekli projeler çıkarmak mümkün tabii ki. Antik dönemde mozaikler daha küçük ölçekli genelde merkezde şekil ve etrafında bordür olarak tasarlanmış. Biz de bu şekilde çalışmaya çalışıyoruz.” İlk çağlar, Helenistik dönem, Roma dönemine kadar birçok eserin replikasını yapan Asaf Özalp, sadece antik dönem değil, modern işler de yapıyor. Antik dönem estetiğinin çok daha farklı olduğunu vurgulayan heykeltıraş, atölye olarak talep edilen her eseri üretmeye çalıştıklarını özellikle belirtiyor.

The post 100 yıllık sanatıyla Heykeltıraş Asaf Özalp appeared first on Stone World.

Antik Dünyanın Modern Yolcusu

Yazı: Maden Mühendisi Ali Mucak

Geçmişin kokusunu kente ilk girdiğiniz andan itibaren alabileceğiniz Blaundos , Büyük İskender’in Anadolu seferleri sonrasında buraya gelen Makedonyalılar tarafından, Ulubey Kanyonu’nun devamı olan vadide üç tarafı oldukça derin yüksek bir tepeye kurulmuş. Bu yüzden stratejik bir konuma sahiptir.

Kentin tek bir giriş kapısı bulunuyor. Helenistik dönemde taş blokların kesilip üst üste konmasıyla inşa edilen kapı duvarlarından arda kalanlar ile ziyaretçilerini tüm ihtişamı ile karşılıyor. Eski dönemlerde devşirme yöntemi ; yani yıkılan ve tahrip olan bölgedeki taşları ve mermerleri yeni yapılan bölgelerde kullanma durumu burada pek yapılmamış.

Bu yüzden sütunlu caddedeki mermer sütun ve kaidelerin çoğunluğu bulunuyor. Yapılacak olan restorasyon çalışmalarında bu mermer sütunlar kaldırılıp, cadde eski görünümüne kavuşturulmaya çalışılacak.

Demeter tapınağı
Antik kentin en merkezi kısmında yer alan tapınağın; buluntularda ortaya çıkarılan yazıtlara dayanarak Bereket Tanrıça’sı Demeter’e ait olduğu kabul ediliyor. Roma imparatoru Claudius döneminde M.S. 50 civarında yapılan tapınak; andezit bir platform üzerine mermer ve kireçtaşı bloklar ile inşa edilmiş. Fotoğrafta, simetrik kesilerek kullanılmış beyaz mermer bloklarını görebilirsiniz.

Binlerce yıl öncesinden günümüze kadar, mermer ve doğal taşlar insan yaşam alanlarının ayrılmaz birer parçası olmuştur. Antik dünyada, mermer üretme ve işleme teknolojilerinin günümüze göre çok çok düşük olduğu dönemlerde bile caddeler, tapınaklar, saraylar, hamamlar, kütüphaneler mermerden yapılıp, süslenmiştir. İnsanoğlunun mermerden vazgeçememesinin sebebi sağlam, estetik ve gösterişli olmasından kaynaklanıyor.

Fotoğrafta ; buluntular arasında ortaya çıkan onix mermerden yapılmış sütun ve beyaz mermer bloktan elde edilmiş kaide görmektesiniz.

( Kaide: bir heykel , vazo ya da sütunun altında yer alan ve onları destekleyen öğedir.)

*Blaundos denildiğinde akla gelen en önemli yer, Blaundos kamu binasıdır. Bu yapının günümüze kadar gelmiş olan parçaları oldukça ilgi çekiyor. Öyle ki dış çekim yapmak isteyen çiftlerin uğrak yerlerinden biri haline gelmiş.

*Yapı blok taşlardan oluşuyor ve görünüşte İngiltere’deki ‘Stonehenge Tarih Öncesi Anıtı’na ‘ benzetiliyor. Antik kent; Ege bölgesi Uşak ilinin sınırları içerisinde yer alıyor. Konum olarak Ulubey ilçesinin Sülümenli Köyü yakınlarında bulunuyor.

                              Mesotimolos

Keşfedilmeyi bekleyen gizemli Lidya toprakları… Konum olarak Uşak’ın Eşme ilçesi Düzköy yakınlarında bulunan Mesotimolos Antik Kenti, halk arasında bilinen ismi ile ”Kale Tepe”, sırlarını hala içerisinde taşıyor ve günışığına çıkarılmayı bekliyor. Mesotimolos, kaya ev ve mezarları ile volkanik kalıntılardaki insan ayak izleriyle kendisini gösteriyor. Doğal kale görünümlü olan tepenin kayaç yapısı oldukça yumuşak olduğundan rahatça oyulup, yontulmuş ve şekillendirilebilmiş. Kaya içerisine oyulmuş yapıların bazı bölümleri geçen zamana yenik düşüp yerlerinden kopmuş ve ana yapıdan ayrılmış.

(Bazı bölümler ise kaçak kazı yapan define avcıları tarafından tahrip edilmiş durumdadır.)

Volkanik kayaya oyulmuş kaya mezarının kesin yapım tarihi bilinmiyor ancak dönemin ileri gelenlerinden yada üst düzey yetkililerinden birinin defnedildiği bir yer olarak düşünülüyor. Anıt kayanın alt sağ ve sol tarafına iki adet kabartma aslan figürü oyulmuş ama bu figürler yıllar içerisinde su ve rüzgarın aşındırmasından deforme olmuş ve artık pek belli olmuyor. Henüz arkeolojik çalışmaların yapılmadığı alan pek fazla bilinmemekte. Gelen ziyaretçilerini gerek kalıntılarıyla, gerek meşe ağaçlarının boy

 gösterdiği manzarasıyla, gerekse etrafını çevreleyen dağların volkanik olması nedeniyle oluşan doğal kayaç yapılarıyla büyüleyen Mesotimolos, şimdilik sadece meraklı maceracıların ve arkeoloji ile uğraşan kitlelerin uğrak noktası ancak ileride kültür turizmine epey katkı sağlayacak görünüyor.

The post Türkiye’nin Stonehenge’si: Blaundos appeared first on Stone World.

‘Uzanış’ Türkiye’de bir ilk
Eserlerini yaparken teknolojiden de yararlandığını belirten Çağrı Gözkonan, son projesinde İzmir’de Alimoğlu Mermer firmasıyla çalıştığını belirtip şunları söylüyor: ”İzmir’de Alimoğlu Mermer firmasıyla çalıştım. Özellikle Burak Alimoğlu’nun bana çok desteği oldu. Son yaptığım ‘Uzanış’ adlı heykelimi dijitalden tasarlayıp altı eksenli robot kol ile beraber işledik. Bu çalışma Türkiye’de bir ilk oldu diyebilirim. Çoğu heykeltıraş bilgisayardan tasarlayıp 3d printer kullanarak plastik malzemeyle heykel yapıyor. Benim yaptığım gibi mermer bir malzemeyi dijitalden tasarlayıp robot kolla işleyen birisi yok. Yakında bu konu hakkında daha farklı projelerimiz olacak. Umarım bu teknoloji yaygınlaşır ve çoğu heykeltıraş kullanabilir.”

Mermer sektörünün desteği büyük
Mermer sektörünün sanata ve sanatçıya bakışının çok olumlu olduğunun altını çizen Gözkonan, ”Türkiye’deki çoğu sempozyum özellikle mermer sektöründeki bir firmanın sponsorluğu ile oluyor. Bunların yanında Dereli Art, Kömürcüoğlu Heykel Kolonisi gibi faaliyetleri gördükçe de bu desteği daha iyi anlıyorum. Umarım bunlar yaygınlaşır ve Türkiye’de sanat için önemli bir adım olur” diyor.

“Toplumsal normlar sanatıma engel değil”
2018 yılında Bisanthe Taş Heykel Sempozyumuna katılmasıyla doğal taş ile olan ilişkisi başlayan Çağrı Gözkonan, ağırlıklı olarak Afyon Gri ve Afyon Şeker taşlarıyla çalışıyor. Heykel yaparken son derece özgür olduğunu ve toplumsal normların kendisini baskılamadığını belirten Gözkonan, ”Heykel yapım sürecinde kendimi ekstra bir özgür hissediyorum çünkü o süreçte dünyamda sadece heykelimle ben varım” diyor. Çalışmaları daha önce 2019 yılında 38.Turgut Pura Vakfı Heykel Yarışması Sergisi, 2020 yılında 10. Bazaart Sanat Yarışması Sergisi, Elgiz Müzesi 12. Teras Sergisi “Her Şeye Ragmen”, Base Seçkisi, Uzak – Yakın, Tophane-İ Amire Kültür Ve Sanat Merkezi” gibi yerlerde sergilenen genç heykeltıraş Gözkonan’ın ”Musa” adlı heykeli  ise 2022 Haziran ayına kadar İstanbul Elgiz Müzesi’nde sergilenecek.

The post Heykeltıraş Çağrı Gözkonan “Taşın verdiği hazzı hiçbir malzeme vermiyor” appeared first on Stone World.

Jacopo Cardillo.. Namıdiğer Jago…. O, mermerden yaptığı aşırı gerçekçi heykelleri ile sınırları yıkan genç İtalyan heykeltıraş. Onun elinde mermer adeta bir insan derisine, nefes alıp veren bambaşka bir ruha dönüşüyor. Eserlerine baktığınız zaman sanki canlanıp dile geleceklermiş gibi hissediyorsunuz. Heykellerindeki cilt dokuları inanılmaz derecede ayrıntılı ve kusursuz. Modern zamanların Michelangelo’su olarak anılıyor. Uluslararası uzay istasyonuna mermer heykel gönderen ilk sanatçı. Antolini Luigi ile gerçekleştirdikleri ortak çalışmada Lasa-Covelano mermerinden yaptığı Venüs adlı heykeli o kadar etkileyici ki eser ile göz göze geldiğiniz an kendinizi birden sesiz ve derin bir iletişim halinde buluyorsunuz. Onun için heykel yapmak bir tutku değil, varoluşsal bir gereklilik. Özellikle henüz çok küçükken Vakitan Müzesini ziyareti sırasında annesinin Michelangelo’nun başyapıtı Pietas’ı göstererek,“Şu yapıtı görüyor musun? Senin gibi biri tarafından yapılmış” sözü, hayallerini gerçekleştirebileceğine dair büyük bir inanç oluşturmuş onda.Belki yüzyıllar sonra bile eserleri ile tarihe damga vuracak bu değeri daha yakından tanımak, heykel ve mermer ile olan yolculuğundaki hikayeyi öğrenmek istiyoruz. Bu konuda ise bize Jago’nun Proje Danışma sevgili Tommaso Zijno yardımcı oluyor. Onun aracılığıyla Jago ile iletişime geçiyoruz. Mermer için, “Kendi içime bakmama, kendime meydan okumama, sınırlarımı zorlamama ve bu sınırların üstesinden gelebileceğimi kanıtlamama imkan veriyor” diyor Jago. “Mermer ile çalışılmaz, mermer ile yüzleşilir” diyen Jago’nun çalışmak istediği ve, “Hayat bana, er ya da geç bu fırsatı verir belki” dediği bir Türk mermeri de var.

Taşlara yeni formlar verme duygunuzu nasıl keşfettiniz? Bu tutkunuzun oluşmasında ailenizin veya yaşadığınız bölgenin etkisi oldu mu?
Benimki bir tutku değil, varoluşsal bir gereklilik. Benim için heykel yapmak kendi üzerimde çalışmak, benim bir parçam olan fazlalıkları ortadan kaldırmak demek. Bunu yakın bir zamanda keşfettim. Tüm hayatım boyunca büyük olma, geleneğin büyük ustalarının yaptıklarının izini sürme, onlara benzeme değil, kendim olma hayali kurarak, büyük bir tatmin olma arzusuyla hareket ettim. Kendi ayakizinizi bulmak için birinin ayak izlerini takip etmeli. Çok küçükken, resim öğretmeni olan annem beni de yanına alarak okul gezileri düzenlerdi. Okulu astım belki ama annemin, Michelangelo’nun başyapıtı Pietas’ı gösterdiği Vatikan Müzelerini ziyarete gittim. Bunlardan birinde annem bana şöyle demişti: “Şu yapıtı görüyor musun? Senin gibi biri tarafından yapılmış.” Bu söz beni çok etkiledi. Çocukken size çok büyük, çok önemli bir şey gösterildiğinde ve bu size basit, uygulanabilir bir olasılık olarak söylendiğinde, içinizde bağlılık yoluyla hayallerinizi gerçekleştirebileceğinize dair bir inanç oluşur. Bana da böyle oldu.

Jacopo’yu ve Jago’yu ayrı ayrı nasıl tanımlarsınız?
Jacopo sadece ilk adım, Jago ise benim seçtiğim, beni temsil eden ses. Kendimizle ilgili farkındalığımız genellikle bize verilenlerle bağlantılıdır: bir isim, siyasi yönelim, dini aidiyet veya coğrafi ideoloji. Ama aynı zamanda seçebiliriz ve bu nedenle bugün olduğum kişi olmayı seçiyorum. Ve ben Jago’yum.

Mermer sizin elinizde bir insan derisine, nefes alıp veren bambaşka bir ruha dönüşüyor. Mermerin sizde uyandırdığı hisler nelerdir? Mermerle çalışmak nasıl bir duygu?
Bugün insanlık olarak kültürel mirasımızı temsil eden dünyadaki şaheserlerin çoğu, mermer gibi malzemeler kullanılarak yapılmıştır. Büyük ustaların çalışmaları sayesinde mermer, ‘geleneğin asil malzemesi’ lakabını kazanmıştır. Bugün bu malzemeyi kullanmamın ve hep kullanmak istememin nedeni budur. Bunun dışında mermer, sizi çıkarıldığı yere, onu çıkaran insanlara ve mirasımız olan inanılmaz tarihe karşı vicdanlı, akıllı ve derin bir saygı duyarak çalışmaya zorlayan değerli bir malzemedir. Mermer benim için inanılmaz bir fırsat, çünkü işlenmesi kolay değil. Mermer ile çalışılmaz, mermer ile yüzleşilir. Mermer ile yapmaya niyetlendiğim o uzun çalışmalar sırasında içimde o kadar çok muhteşem şeyler oluyor ki… Beni kendimle baş başa saatler, günler, aylar, yıllar geçirmeye zorluyor. Kendi içime bakmama, kendime meydan okumama, sınırlarımla, sabırsızlığımla, donukluğumla uğraşmama neden oluyor. Bununla birlikte, bu sınırların üstesinden gelebileceğinizi kendinize kanıtlama imkanı da veriyor. Üzerinde çalıştığınız şey aslında malzeme değil, kendiniz oluyorsunuz. Mermer soğuk değil, sıcaktır. Çalışma yoluyla ısınır ve ısıyı geri verir. Kısacası canlı bir malzemedir. Mermeri tarif etmek için mermerin derisi, mermerin damarları gibi terimler kullanırız ve bunlar çok insani özelliklerdir.

Çalışacağınız malzemeyi mermer ocaklarına giderek bizzat kendiniz mi seçiyorsunuz? Taşı seçerken bütün taşlar içerisinde onun doğru taş olduğunu, hayalinizdeki eseri en iyi yansıtacak mermerin o olduğunu nasıl anlıyorsunuz?
Heykelimin oluşmadan önce nerede olduğunu, hikayesini bilmek istiyorum. Bu yüzden heykellerimi yapmak için kullandığım mermeri her zaman kendim seçerim. Taş ocağına giderim ve taş ocağında çalışan, mermeri çıkaran insanlarla tanışırım. Benim için bu rotayı takip etmek çok önemli çünkü mükemmel bir yemek yapmak isteyen bir şefin, malzemelerin hangi sebze bahçesinden geldiğini tam olarak bilmesi gerekiyor. Başlangıçta mermerle çalışmak istediğimde onu satın alacak ekonomik potansiyele sahip değildim. Bu yüzden Serra nehrindeki Pietrasanta’ya (Toskana/İtalya) gider, buradan taş ocaklarından çıkan hurdaları alırdım. Yüzyıllar boyunca bu taşlar, bir heykeltıraş gibi ona doğal asaletini geri veren nehrin kesintisiz akışıyla yumuşatıldı. Bunlar eşsiz değerler. O taşlarda bir güzellik gördüm ve böylece bir sanat doğdu. Nehir tarafından yapılan heykelin anısına saygı duyarak ve doğal yüzeyin bir kısmını görünür bırakarak, bu taşların içine heykeller yaptım. Bugün ise işlerimi tasarlayabildiğim ve mermeri kendim seçebildiğim için şanslıyım ama insanlarla, her gün ocaklarda çalışan taş ocakçıları ile ilişki içinde olmak önemli. Bu, işin gerçekleşme sürecine çok daha fazla değer katıyor. Bir heykeltıraş için de eserinin içinde ne olduğunu bilmek esastır. Aksi takdirde sadece bir alıcı olacaktır, sadece bir mekanizmanın dişlisi olacaktır. Biliyorum ki heykelimde kullanacağım taş, bir zamanlar dağın içindeydi ve onun yaşadığı süreç ile ilgili hikaye ise sanatsal bir farkındalık olarak eserlerimi oluştururken her zaman bana eşlik ediyor.

Bildiğiniz ve çalışmak istediğiniz Türk mermerleri var mı?
Türk arkadaşlarımdan bazıları denize kıyısı olan bir bölgede gerçekleştirilen mermer heykeli sempozyumundan ve burada iyi özelliklere sahip, güzel bir beyaz Türk mermerinin kullanıldığından bahsettiler. Ben de her zaman onu işleyebilmenin ilginç olacağını düşündüm. Hayat bana er ya da geç bu fırsatı verecektir belki, kim bilir…

Heykellerinizi yaparken teknolojiden ne kadar yararlanıyorsunuz?
Çekiç ve keski bile aslında teknolojik aletlerdir. Onlar tek başına, bir mermer bloğunun doğasını çok fazla değiştiremeyecek olan elimizin uzantısıdır. Teknolojiyi kesinlikle kullanıyorum. Özellikle de yalnız çalıştığım için buna ihtiyacım var. Ancak elimle yönetilebilen bir teknoloji kullanıyorum. Benim için heykel yapmak sevişmek gibi. Bir film izlemek beni tatmin etmiyor, doğrudan bir ilişkiye ihtiyacım var.

Mermer ile çalışmanın avantajları ve dezavantajları nelerdir?
Mermer ile çalışmak asla dezavantaj değildir. Benim için onunla çalışmak büyük bir avantaj. Size eğer iyiyseniz, sabırlıysanız, inatçıysanız, kendinizi paha biçilmez şaheserlerle karşılaştırabilme fırsatı veriyor. Ve böylece kim bilir belki, 400 yıl sonra birileri senin bazı meziyetlerini fark edecektir.

Doğal taş sektöründe büyük bir marka olan Antolini Luigi ile bir çalışmanız olmuştu. Antolini firmasına ait Lasa/Covelano mermerinden yapmış olduğunuz Venüs eseriniz tek kelimeyle, muazzam. Bu işbirliği nasıl gerçekleşti?
Antolini ile işbirliği, 2017 yılında şirketten gelen bir e-postanın ardından, ama her şeyden önce bugün hala onu yönetenlerin duyarlılığından doğdu. Bana bir işbirliği teklif ettiler ama ortada hiçbir fikir yoktu, sadece paylaşma arzusu vardı. Ve bir sonraki işimin ne olması gerektiği konusunda zaten net fikirleri olan ben, her zaman yaptığım gibi bir anda şirketin sahipleriyle tanışmak ve olabilecekleri yapmaya başlamak için Sega di Cavaion’ Verona’ya gitmeye karar verdim. Bu tanışma harika bir paylaşım yolu açacak ve her iki tarafa da büyük fayda sağlayan sonuçlar doğuracaktı. Benim için bu harika bir deneyimdi. Antolini’nin dünyadaki kalitesini belgeleyen ünlü markası olan ve bugün hala dünyanın her yerinde bana eşlik eden ve yakında bu işbirliğinin değerine layık şekilde kesinlikle prestijli bir şekilde yerini bulacak olan Venüs’ü gerçekleştirmek için kullandığım Lasa-Covelano altın damar mermeri ile tanıştım. Bu seviyedeki girişimcilerle sanatsal olarak çalışmak son derece teşvik edici bir deneyimdi ve her şeyden önce bir dostluk ilişkisi yarattı. Yakın zamanda bu ilişkinin yeni ve verimli sayfalar açacağından da eminim.

Sizi en çok heyecanlandıran çalışmanız hangisi?
Çok eser, heykel yapmıyorum. Çok fazla sanat eseri değil, birkaç şaheser yapmak istiyorum. Bu benim için çok daha önemli. Beni daha çok heyecanlandıran, daha çok sevdiğim, en çok yapmayı sevdiğim bir iş yok. Her bir çalışma beni, bir sonrakine götüreceğinden emin olduğum bir yolun temel bir parçası gibi. Kesin olan şu ki, benim taahhüdüm, seçimimle başlar. Ne yapacağımı çok iyi bilmeliyim. Çünkü kararı verdikten sonra 1 veya 2 yıl emek vereceğim, kendimi adayacağım işte asla hata yapmak istemem. Bu iki yıl harcanmış değil, kazanılmış 2 yıl olmalı. Bu yüzden, hoşlanmadığım işleri yaparken bile ne yapacağıma karar vermek ve seçim yapmak esastır. Bugüne kadar beni getiren bunlar olmuştur.

Rönesans dönemi heykeltıraşları ile kıyaslanmak, modern zamanların Michelangelo’su olarak anılmak sizi mutlu ediyor mu? Bu işi yapmaya karar verdiğinizde hayaliniz bu muydu?
Gazetecilerin ve günlük hayattaki insanların eserlerimi, yüzyılların sanat tarihine damgasını vurmuş diğer ustalarla kıyaslamak gibi bir çılgınlık yapmaları elbette sevindirici. Ama beni ilgilendiren tek şey, araştırmak. Kendim için en iyi insan olmak, her gün maksimumu vermeye çalışmak ve sanat dedikleri bu güzel maceradan maksimum faydayı elde etmek önemli olan. Bir gelenek üstadına benzetilmek beni gururlandıran bir şey değil. Bana eşlik eden ve bu yolculuğun her anında elimden gelenin en iyisini yapmak zorunda olma bilincimi harekete geçiren bir şey. Kendimi adayabiliyor, kimseye benzemiyor, şu an bulunduğum yerden her zaman biraz daha ileriye gidebiliyorsam bu benim için yeterli. Ve hayatımın geri kalanında yapmaya niyetlendiğim şey de bu.

The post İtalyan heykeltıraş Jago: “Mermer ile çalışılmaz, mermer ile yüzleşilir” appeared first on Stone World.

“Heykeller, yüzyıllar boyunca kentin içinde yaşayacak”

Sempozyum koordinatörü Heykeltıraş Ekin Erman, “Elimizde bulunan, kullandığımız tüm teknolojik aletler, bir gün hurdaya çıkacak ve yok olup gidecek. Ama bizim yaptığımız heykeller, yüzyıllar boyunca bu kentin içinde yaşamaya devam edecek. Sanata ve sanatçıya verdiği değer için; pandemi koşullarında bile sempozyumu gerçekleştiren Karşıyaka Belediye Başkanı Cemil Tugay başta olmak üzere emeği geçen tüm belediye personeline ve Kültür ve Sosyal İşler Müdürü Şebnem Güncü’ye teşekkür ediyorum” ifadelerini kullandı.

Daha fazla sanat, daha fazla medeniyet
Karşıyaka Belediye Başkanı Dr. Cemil Tugay ise, “Bir başka şehre turist olarak gittiğimizde önce o kentin sanat eserlerini ararız, seyahat sonunda da aklımızda o eserler kalır. Çünkü o eserler kente estetik ve nitelik katar. Yurt dışında başbakanlık yapan bir kadın konuşmasında ‘İnsanların mutluluğu yaşamlarına getirdiği kaliteyle, bu da büyük oranda sanat ve sporla gerçekleşir’ demişti. Bu cümle ışığında beklediğimiz şey, aslında sanat yolu ile mutluluktur. Mermer blokların canlanıp, sonsuzluğa ulaşacak bir şekil aldığını gözlemlemekten büyük keyif aldım. Önce Karşıyaka sonra tüm Türkiye için daha fazla sanat, daha fazla insanlık, daha fazla medeniyet, daha fazla estetik diliyorum” diye konuştu.

Mermer blokları şekillendiren, şekillendirirken eserleri edebiyatla daha da sanatsal kılan heykeltıraşların; Homeros’un Rüyası, Umut Etmek, Atilla İlhan, Nazım Radyosu ve isim koymayarak yorumu izleyiciye bırakmayı tercih ettikleri eserlerinin, kurul incelemesinin ardından kentin farklı noktalarında sergilenmesi planlanıyor.

Sempozyuma katılan sanatçılar
Bahadır Çolak
Çağdaş Erçelik
Kadriye İnal
Tolga Yurtözveri
Varol Topaç

The post Edebiyatın taşa yansımış hali appeared first on Stone World.

Sonsuz bir hayal gücü, sınırsız bir yetenek sert ve soğuk mermeri hüzünlü bir bakışa, bir kuş tüyüne, bir haykırışa dönüştürebiliyor. Kelimeler ile ifade edilemeyen duygular usta bir heykeltıraşın taşa dokunmasıyla, taşın içinden çıkarak, hayat bulabiliyor. Tıpkı usta heykeltıraş Malik Bulut’un büyülü elleri ve sınırsız hayal gücü ile buluşan taşlar gibi…

Malik Bulut, Mersin Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Heykel Bölümü mezunu.. Doğal taşlar ile yaptığı eserler İstanbul, NewYork, Chicago, Romanya, Bakü, Sofya, Beyrut gibi merkezlerde sanat fuarlarında sergilendi ve koleksiyonlara girdi…Ağırlıklı kullandığı taşlar Siyah Serpantin (Hatay) ve Beyaz Mermer (Afyon) ama her türlü taşa açık kapı bırakıyor çünkü, “Her taşın söyleyecekleri olabilir. 10 bin yılda oluşan bir taş ya kaldırıma döşeniyor ya lavabo oluyor ya da dünyanın şöhretini duyduğu biricik bir sanat eseri oluyor. Oysa o taşın hayatta bir kez bir şey olma şansı var. Taş çok kıymetli benim için” diyor.. Acaba kaçımız bu şekilde yaklaştık doğal taşa? Hayatta bir kez bir şey olma şansı olan taşın, toprağın altında beklerken ki sonsuz sessizliğini bozup, ona hayat veriyor Malik Bulut.. “Çocukluğumdan beri bilinçaltımda biriktirdiğim taşlarım vardı hep” diyecek kadar doğal taş tutkunu…Onun bir hayali var.. Bunun için ilk adımını yıllar önce attı bile.. İstanbul Kumburgaz’da aldığı çorak araziyi heykellerin, ağaçların yeşerdiği, kuşların konacağı bir ortama çevirdi. Adını da “Müzesini Düşleyen Heykel Tarlası” koydu. Gerekli fonlar ya da sponsorluklar sağlandığı takdirde AB nezdinde bir açık hava heykel müzesi yapmak istiyor. İtalyanlar diyoruz, katma değer diyoruz, sanat diyoruz, estetik diyoruz, marka diyoruz, diyoruz da diyoruz…İşte taş bizim, sanatçı bizim. Neden olmasın? Artık taşı, hak ettiği sanatla buluşturma zamanı değil mi?

Heykel ve doğal taş sizin için ne ifade ediyor?
Heykel, günümüzde artık neredeyse malzemede sınır tanımadan her şeyden yapılabiliyor. Benim tercihim ise doğal taş ve türevleri oluyor. Öncelikle kalıcı olması, yontu esnasında her zaman anlık duygu aktarımı ve şiirselliğe tanıklık ediyor. Ayrıca geleneksel yontu sürecinde insanın becerisi, bilgisi ve tecrübesi de düşünsel olarak birlikte hareket ediyor. Yontudan aldığım haz, dokunma duygusu, zihnimdeki biçimi kütleden çekip çıkarmak ve eserin sonsuza kadar kalıcı olması. Taşı eğip bükebiliyorum, kendi içinde hareket ettirip boyunu bile uzatabiliyorum hatta. İnceltip hafifletebiliyorum ama asla kırılganlığının önüne geçemiyorum.

Sert ve kırılgan bir malzeme olan mermer ile çalışmanın avantajları ve dezavantajları nelerdir?Öncelikle malzemenin kırılganlığı insana sabrını, kontrolünü hiç kaybettirmiyor. Yapım aşamasında daima canlı olmak zorundasınız. Bütün duygular açık, hem taştan hem kullanılan aletlerden gelen sesleri duymak zorundasınız. Taşla aynı frekansı yakalayıp sonuca birilikte gitmek gerekir. Sertlik ve ağırlık işçiliği arttırırken, sonsuzluk ve kalıcılığa sizi taşıyabilir.

Doğal taşla olan ilişkiniz sanat yaşamınızda nasıl başladı ve nasıl devam etti?
Taşlarla yolculuğum üniversite yıllarında seçmeli atölye dersinde taş atölyesini tercihle başladı ve hiç değişmedi. Fakat çocukluğum doğada geçtiği için hep bilinçaltımda biriktirdiğim taşlarım, kayalarım vardı.

Doğal taşlarla yaptığınız çalışmalarınızda kullanacağınız taşları nerelerden temin ediyorsunuz?
Benim temel malzemem taştır. Gerekli gördüğüm projelerde taş ve bronz birlikteliğini seviyorum. 2018 Troya gezisi dönüşümde yol boyunca taşlar ilgimi çekmişti. Arabamı durdurup bir tona yakın taşı, kasamda iki gün taşımıştım. Her gittiğim tatillerden topladığım ilginç taşlar valizimden, çantamdan çıkmıştır hep. Bu kış Ankara sergim dönüşümde yine yollardaki taşları doldurdum arabama, şimdi bir projede kullanıyorum. Ülkemiz taş cenneti, tüm taşlar sır dolu benim için.

Ağırlıklı olarak hangi taşları kullanıyorsunuz?
Ağırlıklı olarak siyah serpantin (Hatay) ve beyaz mermer (Afyon) kullanıyorum. İki karşıt renk. Siyah taş volkanik ve ilginç bir taş, şekil vermeye çok müsait, esnek ve kırılgan değil. Işığı çok iyi yansıtıyor. Afyon beyazı çok narin, kadınsı, kırılgan. Bitmiş hali bir tene dokunur gibi. Işığı öyle güzel yutuyor, içinden geçiriyor, hapsetmiyor. Aydınlatıyor, ısıtıyor. Ama her türlü taşa açık kapı bırakıyorum, her taşın söyleyecekleri olabilir diyorum.

“Hiçbir robot, Bernini’nin Daphne heykelindeki duyguyu yaşatamaz bana.”

Doğal taş ocaklarını hiç ziyaret ettiniz mi?
Taş ocakları beni hep heyecanlandırmıştır. Özellikle çalışma bitmiş ocaklardaki dev aynaları yerinde işlemek, büyük bir esere dönüştürmek istemişimdir.

Heykellerinizi yaparken teknolojiden ne kadar yararlanıyorsunuz? Teknoloji ile el işçiliği arasındaki en büyük fark nedir?
Benim için elin dokunduğu, kontrolü elin sağladığı tüm alet ve makineler çok önemli. Heykellerimi kütleden yontarken daima taşın sesini dinlerim, bazen durup ara verdiğim de olur. CNC gibi son teknolojik robotlar, taşa dışarıdan yakıştırılmış üniformalar gibi yaklaşır. Hiçbir robot, Bernini’nin Daphne heykelindeki duyguyu yaşatamaz bana. Robotların sanat alanında kullanılması sanatçıyı tembelliğe itip yeteneğini körelttiğini düşünüyorum. Fotoğraf makinesiyle portre ve ressamın yaptığı portre ile benzer ilişki bahsettiğim.

Doğal taşlar ile çalışan bir sanatçı olarak doğal taş sektörünü gözlemlediğinizi düşünerek; sektörün tasarıma, estetiğe bakışını nasıl değerlendiriyorsunuz?
Günlük yaşamımızda giydiğimiz, kullandığımız, dokunduğumuz her şey bir tasarım ve endüstri ürünü. Bu kaçınılmaz bir durum. Herkes taşı dümdüz keser kullanırsa, orda kimse yoktur. Oysa insan yaşamını zevkle yaşamak için estetikle, güzellikle donatmak ister. Bunun için ise sade, iyi, ergonomik tasarıma ihtiyaç vardır. Son yıllarda mermer ve taş fuarlarında farklı tasarım ve fikirlerle standlarda yenilikler gözlemliyoruz. Düşünün 10 bin yılda oluşan bir taş ya kaldırıma döşeniyor ya lavabo oluyor ya da dünyanın şöhretini duyduğu biricik bir sanat eseri oluyor. Oysa o taşın hayatta bir kez bir şey olma şansı var. Taş çok kıymetli benim için.

Çalışmalarınız bu zamana kadar nerelerde sergilendi?
Çalışmalarımın büyük boyutlu kısmı Anadolu’da bir çok üniversite kampüsünde ve kent merkezlerinde bulunmakta. Bunun dışında başta İstanbul, New York, Şikago, Romanya, Bakü, Sofya, Beyrut gibi merkezlerde sanat fuarlarında sergilendi ve koleksiyonlara girdi. Ayrıca T.C. Dışişleri Bakanlığı bina girişlerinde, Sofya Türk Büyükelçiliği bahçe ve iç mekanlarında eserlerim bulunuyor.

“Klasik geleneğin çizgisinde taşa, çağdaş yorumlar yüklemeye çalışıyorum.”

Eserlerinizin sergilenmesi için mermer fuarlarından davet aldınız mı? Böyle bir davet gelirse kabul eder misiniz?
Bir kaç mermer fuarında küçük çapta işlerim sergilenmişti. Ama bu fuarlara programlı hazırlanmak ve etkili bir tasarımla katılmış olmak isterim.

İlham kaynağınız nedir?
Ben kent hayatındaki koşuşturmaları, sıkışmışlıkları, kaosu ya da insanı eğlendiren sanat yapmıyorum. Günümüzde bu tarz işleri birçok koleksiyonerlerde görürsünüz. Klasik geleneğin çizgisinde taşa çağdaş yorumlar yüklemeye çalışıyorum. Kalıcılık, güzellik ve anlamın peşindeyim. Tarih, insan hikayeleri, mitoloji, edebiyat, şiir beni besleyen konular.

Atölyeniz hakkında bilgi verebilir misiniz? Burası için ileriye dönük hedefleriniz ve sektörden beklentileriniz nelerdir?
Uzun yıllar hayalini kurduğum açık hava heykel atölyemi, 2014 yılında İstanbul Büyükçekmece-Kumburgaz tepesinde 20 dönüm civarı bir tarlada başlattım. Ürettikçe heykelleri tarlaya yerleştirdim, çok yakıştılar. Çorak tepeye 50p civarında ağaç ektim, yeşerttim. Şimdi kuşların konacağı, yuva yapabileceği bir ortam var. Gün geçtikçe hayaller büyüdü, heykeller tarlaya yakıştı. “Müzesini Düşleyen Heykel Tarlası” diye paylaşımlar yaptım, olumlu tepkiler aldım. Yesemek-Efes-Tripolis …. gibi Dünyanın en eski ve en önemli heykel okulları, bizim topraklarımızdaydı. Şimdi ise heykel yoksunu bir ülkeyiz. Gerekli fonlar ya da sponsorluklar bulduğum takdirde AB nezdinde bir açık hava heykel müzesi yapmak düşüncesindeyim. Burada edebiyat, şiir, felsefe, fotoğraf bilim ve bilimdışı sempozyumlar atölye çalıştayları yapılabilsin isterim. Başlangıcı tek başıma yapacaksam tırlar dolusu taş ve kayaya ihtiyaç duyuyorum. Uzun zaman alacak böyle olursa ama değer bence.

En büyük hayaliniz nedir?
Müzemi kurmak, yaşatmak ülkemiz ve insanımız adına, insanlık ve geleceğimiz çocuklarımız adına faydalı olacağına inanıyorum. Taş cenneti ülkemizin taşlarını kullanarak, önem teşkil eden bir anıt dikmek isterim.

The post Malik Bulut’un Müzesini düşleyen heykel tarlası appeared first on Stone World.